DAO چیست؟

DAO

 DAO مخفف عبارت Decentralized Autonomous Organization است، یعنی سازمان مستقل غیرمتمرکز. این به نوعی سازمان اشاره دارد که به طور کامل توسط الگوریتم های محاسباتی کنترل می شود. این الگوریتم‌ها به عنوان قراردادهای هوشمند شناخته می‌شوند و قوانینی را برای نحوه همکاری طرف‌های درگیر در DAO تعیین می‌کنند.

DAO ها به دلیل ماهیت غیرمتمرکز که در آن قرارداد هوشمند اجرا می شود و توسط سازمان، زنجیره بلاک (بلاک چین) هماهنگ می شود، به هیچ مقررات یا قانون خاصی مرتبط نیستند.

این قراردادهای هوشمند می توانند به همان اندازه ساده یا پیچیده باشند که شما تصمیم گرفته اید. اما در لحظه ای که در بلاک چین منتشر شوند، شفاف و تغییرناپذیر خواهند بود. این امکان را برای همه فراهم می کند که عملکرد آن و قوانینی که در آن برنامه ریزی شده اند را بررسی کنند و مطمئن باشند که در آینده قابل تغییر نیستند.

توصیفی مختصر از قرارداد هوشمند

به عنوان قطعاتی از کد کامپیوتری، یعنی زبان کاملا دیجیتالی، که درب را به سطح جدیدی از همکاری باز می‌کنند و می‌توانند تصمیم‌گیری بین انسان‌ها، ماشین‌ها و سایر قراردادهای هوشمند را مدیریت کنند.

به همین دلیل است که heDAO ها نشان دهنده یک فناوری نوآورانه قدرتمند هستند. روشی که به دنبال بازتعریف شیوه همکاری احزاب مختلف است. این به لطف این واقعیت است که آنها اجازه ایجاد سازمان‌های مستقل، خودگردان، شفاف و کارآمدتر را می‌دهند.

DAO چگونه کار می کند؟

DAO ها به یک سری مکانیسم ها بستگی دارند که عملکرد آنها را همیشه تضمین می کند. اولین مورد از این مکانیسم ها مربوط به توانایی برنامه ریزی عملکردها و اجرای آنها بر اساس پارامترهای خاص است. با این کار، DAO توانایی اجرای خودکار اقدامات را به دست می آورد. به روشی ساده تر، این برنامه نویسی به مجموعه قوانینی تبدیل می شود که بر DAO حاکم است و معمول ترین روش برنامه نویسی اقدامات گفته شده از طریق قراردادهای هوشمند است.

مکانیسم دوم پروتکل اجماع است. عملکرد آن این است که اطمینان حاصل شود که تصمیمات در داخل DAO با اجماع بخش های آن گرفته می شود. هیچ عامل خارجی در شبکه و شما می خواهید مستقیماً در آن شرکت کنید نمی تواند تصمیم گیری کند یا تغییر دهد.

در مرحله بعد، DAO مکانیسم سومی دارد که به صدور توکن یا وسیله مبادله بستگی دارد. هدف از این مکانیسم تضمین ابزاری است که از نظر مالی DAO را پشتیبانی می کند. علاوه بر این که به کاربران امکان می دهد قدرت رای به دست آورند و در عین حال مکانیزمی برای تبادل و پاداش اقتصادی باشند.

در نهایت، آنها مکانیسم چهارمی دارند که هدف آن ثبت هر چیزی است که در DAO اتفاق می افتد. این وظیفه بر عهده بلاک چین است، جایی که تمام اطلاعات برای دسترسی عمومی و تضمین امنیت آن ذخیره می شود. اتحاد این چهار عنصر چیزی است که امکان عملکرد یک DAO را در همه زمان ها فراهم می کند.

مثالی از یک DAO

سناریوهای زیادی برای نشان دادن چگونگی استفاده از DAO وجود دارد. ما یک سناریوی ساده را شبیه سازی خواهیم کرد:

دریک محله سنتی

یک انجمن محله. در یک انجمن محله سنتی، هر خانواده هزینه‌هایی سالانه می‌پردازد که برای خرابی‌ها و بهبودهای مختلف در جامعه استفاده می‌شود.

خوب، با استفاده از یک قرارداد هوشمند، همه همسایگان می توانند وجوه را به شکل اترها یا حتی برخی از فیات های مبتنی بر استیبل کوین واریز کنند. این وجوه در دست یک یا دو نفر نخواهد بود، بلکه همزمان در دست همه و هیچ کس می باشد. قرارداد هوشمند باعث می‌شود که آنها در انتظار تصمیم‌گیری دموکراتیک مسدود شوند، کسینتواند آنطور که می‌خواهد از آنها خیانتکارانه استفاده کند.

برای هر هزینه جدید (مثلاً تعمیر یا بهبود) درخواستی ایجاد می شود که بعداً برآوردهای مختلفی را که تأمین کنندگان ارسال می کنند مرتبط می کند. پس از آن، ساکنان می توانند در یک دوره دموکراتیک تعیین شده بودجه مورد علاقه خود را تعیین کنند، و بودجه را تنها با بالاترین رای به بودجه باز کنند.

به این ترتیب نه تنها بودجه هزینه‌ها، بلکه اقلام بهسازی، جشن‌ها و حتی مدیریت و توزیع مزایای اماکن تفریحی مناطق مشترک را می‌توان به شیوه‌ای دموکراتیک، شفاف و تغییرناپذیر با قوانینی که همگان شناخته شده مدیریت کرد.

خرید خودروی خدماتی شراکتی

به عنوان مثال، تصور کنید یک خودروی خودران، که توسط ۱۰ نفر پراکنده در سراسر جهان خریداری شده است، که به عنوان یک تاکسی عمل می کند، قفل پرداخت را باز می کند و منافع را بین هر یک از شرکا، مستقیم و بدون بانک، توزیع می کند.

یا درابعاد بزرگتری مثل اداره شرکت

یا فراتر از آن آیا می توانید کشوری را تصور کنید که توسط یک دائو اداره می شود؟ سیاستمداران نامزد باید ۴ سال را صرف تهیه قرارداد هوشمند کنند تا بعداً جامعه تصمیم بگیرد که قرارداد هوشمند می خواهد که آنها را اداره کند.

همانطور که می بینید موارد استفاده می تواند بسیار زیاد باشد و محدودیت ها هنوز کشف می شوند. مانند تمام نوآوری ها، فقط خلاقیت می گوید که این ابزار جدید که فناوری بلاک چین را به ارمغان می آورد می تواند ما را به کجا ببرد.

منشا DAO

DAO ها با اتریوم متولد نشده اند. اتریوم این مفهوم را به بخش بزرگی از زندگی مردم در بخش بلاک چین آورده است، اما تولد دائو ها خیلی زودتر اتفاق افتاد!

این مفهوم نوآورانه در ابتدا توسط ورنر دیلگر، معلم مشهور علوم کامپیوتر آلمانی مطرح شد. این دیلگر بود که در سال ۱۹۹۷ کار خود را “سازماندهی غیرمتمرکز مستقل خانه های هوشمند مطابق با اصل سیستم ایمنی” توسعه داد. در آن، دیلگر پایه های DAO را به عنوان یک سیستم خودپایدار و خودمختار تعریف کرد، کاری که بدون شک جلوتر از زمان خود بود. با این حال، در آن زمان، ایده او غیر عملی بود. چالش فنی ایجاد یک DAO تا زمان ورود بلاک چین همواره مسئله ساز بود.

پس از آن بود که مفهوم DAO دوباره آشکار شد. در ۷ سپتامبر ۲۰۱۳، دانیل لاریمر، بنیانگذار BitShares y Steem، درباره آنها در Let’s Talk Bitcoin صحبت کرد!

آن زمان دانیل از آنها به عنوان شرکت‌های خودمختار غیرمتمرکز (DAC) نام برد که روش رایج دیگری برای فراخوانی DAO است.

سال ۲۰۱۵ بود که Vitalik Buterin این مفهوم را به لطف راه اندازی اتریوم مجدداً راه اندازی کرد، که اجازه ایجاد کدهای شفاف و غیرقابل تغییر پیشرفته (full turing) را می داد، چیزی که ایجاد DAO و تعامل با آنها را بسیار آسان کرد.

DAO، چند نمونه واقعی

اکنون مطمئناً از خود خواهید پرسید: آیا در واقعیت DAO وجود دارد؟ پاسخ بله است. مطمئناً یک DAO فقط هر سازمانی نیست و پیچیدگی ساخت آنها بسیار زیاد است. با این حال، این مانعی برای واقعی بودن آنها نبوده است. در ابتدای مقاله نام هایی مانند The dao en Ethereum، Dash DAO Governance y DigixDAO را نام می بریم. اینها تنها چند نمونه واقعی از DAOهای کاملاً کاربردی هستند.

مورد Dash DAO Governance، نمونه ای از استفاده از DAO برای تکامل یک ارز دیجیتال است. این DAO در نظر گرفته شده است که مدیریت Dash را در تمام سطوح فعال کند و کسانی که مسترنود دارند را درگیر کند. به این ترتیب تصمیمات درون Dash دموکراتیک شده و تامین مالی پروژه مدیریت می شود. به نوبه خود، DigixDAO یکی دیگر از DAO حاکمیتی است که بر کنترل رشد و توسعه Digix و کل اکوسیستم آن متمرکز است.

معروف ترین DAO پروژه The DAO

بدون شک یکی از شناخته شده ترین DAO ها پروژه دائو بود. این پروژه در سال ۲۰۱۶ توسط Simon Jentzsch y Christoph Jentzsch ایجاد شد و با هدف ساخت بزرگترین DAO شناخته شده با استفاده از قدرت اتریوم منتشر شد. نه تنها به دلیل اینکه DAO با بیشترین بودجه است، بلکه به دلیل اتفاقات بعدی نیز شناخته شده است.

نتیجه تلاش بنیانگذاران آن موفقیت آمیز بود و با The DAO آنها توانستند به هدف ۱۵۰ میلیون دلاری در بزرگترین کمپین تامین مالی جمعی تا کنون برسند. اما این رویا کوتاه مدت بود. اندکی پس از آن یک آسیب پذیری جدی در کد پشتیبانی کننده The DAO کشف شد و یک هکر موفق شد ۵۰ میلیون دلار را ضبط کند.

این رویداد به معنای یک فاجعه برای The DAO بود و حتی منجر به استفاده اتریوم از هارد فورک شد که باعث پیدایش اتریوم کلاسیک شد. همه اینها نشان می دهد که اگرچه DAO قدرتمند است، اما می تواند منبع خطرات بالقوه ای نیز باشد، به ویژه به دلیل برنامه ریزی آنها و دشواری حل سریع چنین مشکلاتی در محیط هایی که به گونه ای غیرقابل تغییر طراحی شده اند.