کیف پول چند امضایی

آدرس های چند امضایی یکی از جالب ترین ویژگی های بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال است. این نوع کیف پول های ارزهای دیجیتال این قابلیت را دارند که توسط افراد زیادی به طور همزمان مدیریت شوند.

کیف پول های چند امضایی عملیات خود را بر اساس امضاهای رمزنگاری متعدد استوار می‌کنند.

به یاد داشته باشیم که هنگام انجام تراکنش، آدرسی که استفاده می کنیم آن تراکنش را ایجاد می کند و باید آن را به صورت رمزنگاری امضا کنیم.

بدون این امضا، تراکنش مذکور هرگز نمی تواند توسط شبکه پردازش شده و در بلاکچین گنجانده شود.

این مکانیسم را می توان از نظر امنیتی تا حد ایجاد آدرسی که برای معتبر بودن شبکه نیاز به چندین امضای رمزنگاری دارد، بهبود بخشید. زیرا کنترل جهت مذکور به صورت جمعی است.

تشبیهی از “دنیای آفلاین” را می توان در گاوصندوق ها یافت. برخی از آنها نیاز به چند کلید برای باز کردن دارند. اما در کریپتوکارنسی این مکانیسم را می توان به دلخواه پیکربندی کرد.

در واقع می‌توان حداقل تعداد امضاهایی را که برای تأیید تراکنش‌ها لازم است، پیکربندی کرد. یعنی می‌توانید از سه کلید یک آدرس چند امضایی بسازید، اما برای باز کردن فقط به دوتای آن‌ها (مهم نیست کدامیک) نیاز دارید.

این همان چیزی است که به عنوان “آدرس بیت کوین ۲ از ۳ چند امضایی” شناخته می شود. و به همین صورت می توانند ۳ از ۵، ۴ از ۷، ۶ از ۱۰ … یا حتی ۲ از ۲ باشند.

به طور خلاصه، برای ایجاد یک آدرس چند امضایی، باید تعداد شرکت کنندگان را مشخص کنید. این علاوه بر حداقل تعداد شرکت کنندگانی که برای مجاز کردن تراکنش ها لازم است.

مانند آدرس های معمولی، ایجاد یک آدرس چند امضایی رایگان است و می توانید هر تعداد که می خواهید ایجاد کنید. حال، بیایید بدانیم که این نوع آدرس ها چه مزایای دیگری دارند و پتانسیل عظیمی که به ما امکان می دهند کشف کنیم.

ویژگی های کاربردی آدرس های چند امضایی

ممکن است تعجب کنید: چرا به آدرس های چند امضایی در ارزهای دیجیتال نیاز داریم؟ چه کاربردی می توانند به ما ارائه دهند؟

خب، این یکی دیگر از قابلیت‌های ارزهای دیجیتال مانند بیت‌کوین است. در واقع در موارد خاص یک عملکرد بسیار مفید، کاربردی و انقلابی است.

در زیر سه مورد ساده برای درک را برای شما قرار می دهیم که سه مورد از رایج ترین آنها نیز هستند:

۱. مجوز جمعی

یکی از رایج‌ترین استفاده‌های آدرس‌های چند امضایی، امکان مدیریت یک صندوق ارز دیجیتال در بین افراد متعدد است. برخی از این موارد ممکن است موارد زیر باشد:

1. شرکتی که می‌خواهد همه پرداخت‌ها توسط بیش از یک نفر مجاز باشد و اطمینان حاصل کند که وجوه گفته شده توسط یک شخص قابل دستکاری نیست..
2. برنامه‌ای که به مجوز اشخاص ثالث نیاز دارد (که ممکن است رایانه باشند یا نباشند، برای مثال دستگاه‌های اینترنت اشیا – اینترنت اشیا). به عنوان مثال، آزاد شدن ودیعه زمانی که خودروی اجاره ای بازگردانده می شود و توسط یک پارکینگ کامپیوتری شناسایی می شود.
3. زن و شوهری که هر دو باید هزینه خانوار را مجاز کنند.
4. حساب پس انداز کودک که برای استفاده نیاز به اجازه والدین دارد.
5. یک سازمان غیردولتی که به دنبال این است که علاوه بر شفافیت، این اطمینان را بدهد که پول نمی تواند ناگهان توسط یک فرد خرج شود.
6. سرمایه گذاری جمعی برای ایجاد امنیت و نشان دادن به سرمایه گذار که او بدون انجام کاری با پول سرمایه گذاران فرار نمی کند.

۲. امنیت

یکی دیگر از کاربردهای بزرگ کیف های چند امضایی، بهبود طرح‌های امنیتی در مدیریت وجوه ارزهای دیجیتال است.

مزیت در اینجا واضح است: در یک آدرس چند امضایی شما به ۲ یا تعداد بیشتری امضای دیجیتال نیاز دارید تا یک عملیات معتبر باشد.

به این ترتیب، اگر برای مثال یکی از این امضاها به سرقت رفته یا هک شده باشد، جابه‌جایی ارزهای دیجیتال غیرممکن خواهد بود زیرا آدرس با امضاهای بیشتری باز می‌شود.

این طرح برای شرکت ها یا افرادی که مقادیر زیادی پول مانند صرافی ها ذخیره می کنند، عالی است.

به این ترتیب، یک صرافی می تواند از ارزهای دیجیتال خود در یک آدرس چند امضایی محافظت کند که برای باز کردن قفل آن به ۲ یا بیشتر امضا نیاز دارد.

حتی این فرآیند به آنها اجازه می دهد تا کلیدها را در مکان ها و فرمت های مختلف ذخیره کنند.

اما بیایید یک تمرین واضح تر انجام دهیم. به عنوان مثال، در یک آدرس ۲ از ۳، می توانید یک رمز عبور روی تلفن همراه خود داشته باشید، رمز دیگری که روی کاغذ چاپ شده و در خانه پدر و مادرتان مخفی شده است و سومی، چاپ شده و در یک مکان سوم در گاوصندوق نگهداری شود.

ناگهان یک کیف پول سرد، اما چند امضایی دارید: بسیار ایمن تر. این بدان معناست که اگر شخصی بخواهد از شما سرقت کند، باید امنیت دو تا از قسمت ها را خراب کند.

اگر به دلایلی هر یک از کلیدها از کار افتاد، دو کلید خواهید داشت تا بلافاصله یک آدرس چند امضایی جدید ایجاد کنید و با دو کلید، بیت کوین ها را به آدرس جدید منتقل کنید.

۳. داوری بدون اعتماد

فرآیند داوری به شخص ثالث اجازه می دهد تا به عنوان قاضی برای تعیین نتیجه معامله بین دو طرف عمل کند.

به عنوان مثال، اگر یک نفر چیزی را به شما بفروشد، می توانید پول را به شخص ثالثی بفرستید و زمانی که دیگری محصول را برای شما ارسال می کند، داور پول را به او می دهد. البته داور باید فرد مورد اعتماد طرفین و کاملا بی طرف باشد.

این یک رمز و راز نیست و بدون چند امضا قابل انجام است. اما به لطف چند امضایی، قسمت «عدم اطمینان» اضافه شده است. بیایید ببینیم چرا.

در سناریوی ارائه شده، بیایید تصور کنیم که یک آدرس چند امضایی ۲ از ۳ برای تراکنش ایجاد می کنیم. خوب، فقط اگر دو نفر از سه نفر موافق باشند، پول می تواند جابجا شود. هیچ یک از این سه به طور جداگانه نمی توانند پول را نگه دارند و آنها را مجبور می کند تا بهترین راه حل را پیدا کنند. این چیزی است که می توانیم در تئوری بازی ها ببینیم.

یک تشبیه ساده شده از دنیای سنتی، نامه های پرداخت هستند. یک ابزار مالی که توسط بانک ها اداره می شود، جایی که این بانک است که به عنوان داور بین هر دو طرف عمل می کند.

فرآیندی که در آن شما فقط می‌توانید به شرکت‌های بسیار مشهوری مانند بانک وابسته باشید، که دقیقاً از این مزیت استفاده می‌کنند، زیرا او کسی است که کنترل کامل پول شما را در دست دارد و همچنین کمیسیون زیادی برای آن دریافت می‌کند.

ناگهان نیازی به بانک ندارید. بیت کوین به شما این امکان را می دهد که این کار را بدون چهره های بسیار معتبری که پول شما را ذخیره می کنند انجام دهید، کاربران می توانند خود سازماندهی کنند.

در واقع، این سناریو در بسیاری از پلتفرم‌ها که محصولات یا خدماتی را بین افراد به فروش می‌رسانند و از بیت‌کوین به عنوان وسیله پرداخت پشتیبانی می‌کنند، بسیار رایج است.

۴. خلاقیت تا قدرت

کسانی که قادر به درک ماهیت مفهوم آدرس‌های چند امضایی هستند، می‌توانند موارد کاربردی کاربردی جدیدی را بیابند که در آن اصطکاک‌ها از فرآیندهای سنتی حذف می‌شوند.

در زمان صرفه‌جویی می‌کنند، واسطه‌ها را حذف می‌کنند و در نتیجه هزینه‌ها را نیزحذف می‌کنند.

فرآیند ایجاد یک آدرس چند امضایی چگونه است؟

در حال حاضر، و همانطور که در زیر خواهیم دید، کیف‌هایی وجود دارند که از درک فرآیند ایجاد یک آدرس چند امضایی جلوگیری می‌کنند. ۴ کلیک را فشار دهید و کارتان تمام شد. حال اگر کیف پول شما آن را فراهم نمی کند، چه یک برنامه نویس کامپیوتر هستید یا فقط کنجکاو هستید، در اینجا روند ایجاد یک کیف چند امضایی را توضیح می دهیم:

1. برای ایجاد یک کیف چند امضایی، لازم است به تعداد شرکت کنندگانی که می خواهید آن را مدیریت کنید، آدرس بیت کوین داشته باشید. تصور کنید که می‌خواهیم یک آدرس ۲ از ۳ بسازیم، پس به سه آدرس نیاز داریم (دو مورد از آنها برای مجوز لازم است).
2. پس از ایجاد آدرس ها، کلیدهای عمومی به یکی از آنها تحویل داده می شود.
3. با سه کلید عمومی و نشان دادن تعداد حداقل کلیدهای لازم، می توانید آدرس P2SH را ایجاد کنید (آدرس چند امضایی که با “۳” شروع می شود).
4. پس از این، هر یک از این سه نفر می توانند تراکنش را شروع کنند. برای این کار باید آن را با کلید خصوصی شخصی خود امضا کنید و نتیجه را به نفر بعدی ارسال کنید (بدون توجه به ترتیب افراد) تا آنها بتوانند آن را با کلید خصوصی خود امضا کنند.
5. همانطور که در مثال ما فقط دو امضا برای مجوز لازم است، این شخص دوم می تواند تراکنش را امضا کرده و آن را به شبکه بیت کوین ارسال کند.

اگر متوجه شده باشید، فقط از کلیدهای عمومی آدرس ها استفاده شده است، نه کلیدهای خصوصی که فقط صاحبان مربوطه خود را دارند.

شناخت P2SH (Pay To Script Hash)

در بیت کوین تاکنون دو نوع آدرس وجود دارد:

• آدرس های استاندارد، به عنوان مثال  “۱۵Cytz9sHqeqtKCw2vnpEyNQ8teKtrTPjp”. اینها از نظر فنی P2PKH (پرداخت به هش کلید عمومی) نامیده می شوند و با “۱” شروع می شوند..
• آدرس های Multisig، برای مثال  “۳۴۷N1Thc213QqfYCz3PZkjoJpNv5b14kBd”. که از نظر فنی P2SH (Pay To Script Hash) نامیده می شوند و با “۳” شروع می شوند.

رایج‌ترین استفاده از آدرس‌های P2SH، آدرس‌های چند امضایی هستند، اما باید توجه داشت که این تنها کاربرد آنها نیست.

منشا آدرس های چند امضایی

آدرس‌های P2SH توسط Gavin Andresen توسعه داده شده‌اند و در میان کاربردهای زیادی که دارد، می‌توان از آنها به عنوان آدرس‌های چند امضایی استفاده کرد.

این ایده در مارس ۲۰۱۲ از طریق BIP16 ارائه شد. یک ماه پس از انتشار BIP16، در آوریل ۲۰۱۲، آدرس های P2SH در بیت کوین پیاده سازی شد.

تا آن تاریخ فقط آدرس های استاندارد وجود داشت که نوع P2PKH با “۱” شروع می شد. با این حال، این بدان معنا نیست که تا زمان ظهور آدرس‌های P2SH، ایجاد آدرس‌های چند امضایی غیرممکن بود.

ممکن بود، اما آنها باید به روشی بسیار ابتدایی انجام می شدند و هیچ فرآیند استاندارد و توافقی برای ایجاد آنها وجود نداشت.

در بلوک ۱۷۰۰۵۲ (۷ مارس ۲۰۱۲) بود که تراکنش در یک آدرس چند امضایی برای اولین بار در تاریخ دریافت شد. آدرس مذکور ۳۴۲ftSRCvFHfCeFFBuz4xwbeqnDw6BGUey می باشد.

با این حال، این آدرسی بود که بدون پیروی از استاندارد BIP16 ایجاد شد، اگرچه همانطور که می بینیم (با “۳” شروع می شود)، از استاندارد BIP13 پیروی می کرد.

استفاده از آدرس های چند امضایی در بیت کوین

بیت کوین ملکه ارزهای دیجیتال در استفاده از کیف پول چند امضایی است و اولین بلاک چینی است که آنها را پیاده سازی می کند. به همین دلیل است که در حال حاضر کیف پول های زیادی برای این ارز دیجیتال وجود دارد که قادر به مدیریت این نوع آدرس ها هستند.

در میان کیف پول های مختلفی که این قابلیت را فراهم می کنند، ما چند مورد را به ترتیب اولویت معرفی کرده ایم:

در Bit2Me ما Copay را بسیار دوست داریم، زیرا منجر به سادگی فوق العاده در مدیریت آدرس های چند امضایی می شود.

Copay یک کیف پول است که به لطف سرورهای BitPay کار می کند. اینها بوسیله هماهنگی و ساده سازی تبادل اطلاعات لازم بین شرکت کنندگان یک کیف پول چند امضایی را فراهم می کنند.

با این حال، هم برای مدیریت این نوع کارها و هم برای این واقعیت ساده که یک کیف پول سبک است، حریم خصوصی به بیرون درز می کند. بنابراین اگر می خواهید همیشه از حریم خصوصی خود محافظت کنید، باید این را در نظر داشته باشید.

در غیر این صورت، اگر می خواهید حداکثر کنترل را داشته باشید، بهتر است از کیف پول بیت کوین Core استفاده کنید

.

کیف پول‌های مبتنی بر سخت‌افزار چگونه با آدرس‌های چند امضایی هماهنگ می‌شوند؟

بسیار آسان. همانطور که قبلاً گفتیم، یک کیف پول چند امضایی از طریق کلیدهای عمومی آدرس های مختلف بیت کوین ایجاد می شود. این بدان معناست که می توانید از کلید عمومی مرتبط با کلید خصوصی که کیف پول سخت افزاری شما را مدیریت می کند برای ایجاد یک آدرس چند امضایی استفاده کنید.