کیف پول MPC چیست؟

امنیت در دنیای ارزهای دیجیتال موضوعی است که بسیار جدی گرفته می شود و یکی از نمونه های آن توسعه کیف پول ها یا کیف های معروف MPC است.

این کیف پول ها اتحادیه چندین فناوری هستند که بر ارائه بالاترین امنیت ممکن، امنیت تجاری و نظامی متمرکز شده اند تا از ارزهای رمزنگاری شده به گونه ای محافظت کنند که استخراج آنها بدون مجوزهای لازم عملاً غیرممکن باشد.

اما واقعاً کیف پول MPC چیست؟

چه چیزی آنها را ایمن می کند؟ این و سوالات دیگر در این مقاله که به آشنایی با این کیف پول‌های ارزهای دیجیتال جدید اختصاص دارد، پاسخ داده خواهد شد.

آیا می خواهید شروع به لذت بردن از دنیای ارزهای دیجیتال کنید؟

سپس نوبت به باز کردن حساب کاربری آنلاین صرافی می رسد. انجام این کار بسیار آسان است .

محاسبات چند جانبه یا MPC چیست؟

قبل از حرکت به سمت کیف پول MPC یا کیف پول، خوب است ابتدا بدانید MPC یا محاسبات چند جانبه دقیقاً چیست.

MPC یا Multiparty Computing، مفهومی از امنیت رمزنگاری است.

یکی برای فعال کردن مدل‌های امنیتی ایجاد شده است که در آن بخش‌های مختلفی برای دسترسی به منابع یک سیستم ضروری است.

هر یک از طرفین کلیدی را نگه می دارند که با اتصال به بقیه، امکان باز کردن و کنترل دسترسی به سیستم را فراهم می کند.

این کنترل بسته به سطح دسترسی داده شده می تواند کامل یا جزئی باشد.

طراحی این پروتکل ها به سال ۱۹۷۰ برمی گردد و به حدی در حال پیشرفت بوده است که امروزه بسیاری از این سیستم ها حتی در تراشه های رایانه ای تعبیه شده اند تا به حفظ امنیت سیستم های رایانه ای کمک کنند.

به دلیل امکانات بسیار زیاد، جامعه کریپتو به شدت به این نوع فناوری علاقه مند شده است.

در واقع دیوید چاوم در سال ۱۹۸۸ اثری معروف را با نام «پروتکل‌های چند حزبی امن بدون قید و شرط» ارائه کرد.

از سوی دیگر، نیک سابو، در سال ۱۹۹۹ نیز اثری معروف به نام «پروتکل‌های خدا» را ارائه کرد که به توضیح امکانات MPC در دنیای محاسبات و استفاده از آنها در سیستم‌های اقتصادی و مالی پرداخت.

این به ما ایده روشنی از اهمیت این پروتکل ها و ورود آنها به دنیای ارزهای دیجیتال ارائه می دهد.

کیف پول MPC، امنیت به حد افراطی رسیده است

کیف پول MPC یا کیف پول های محاسباتی چند طرفه که نام کامل این کیف پول ها است، نسلی از کیف پول ها برای ارزهای دیجیتال و توکن ها هستند که هدف آن ارائه بالاترین استانداردهای امنیتی هم برای افراد نگران امنیت و هم برای شرکت ها، بانک ها است.

و دولت هایی که هدفشان تبدیل ارزهای رمزنگاری شده به دارایی مرتبط برای عملیات خود است.

در اصل، کیف پول MPC مانند کیف های دیگر است، با این تفاوت که کلیدهای خصوصی و کنترل آنها بین چندین دستگاه تقسیم می شود.

هر یک از این دستگاه ها کلیدی را تحت کنترل خود دارند که با اتصال به بقیه، امکان استفاده از وجوه موجود در کیف پول مذکور را فراهم می کند.

در نگاه اول به نظر می رسد که ما در مورد کیف پول یا کیف پول چند امضایی صحبت می کنیم و تا حدودی ساختار کیف پول های MPC یکسان است.

با این تفاوت که کیف پول MPC شامل پیشرفت‌های دیگری نیز می‌شود، مانند این که دستگاه‌های کنترلی می‌توانند کلیدهای پویا را برای یک بار استفاده و با انقضای زمان تولید کنند که وقتی به بقیه اضافه شود، امکان استفاده از وجوه را فراهم می‌کند.

علاوه بر این، کیف پول‌های MPC می‌توانند از طرح‌هایی مانند ECDSA، EdDSA، سایر فرمت‌های امضای به‌روزتر مانند امضاهای آستانه، شرکت‌های Schnorr یا سایر طرح‌های امنیتی اضافی استفاده کنند.

برای یک ثانیه، یک کیف پول متصل به چندین مولد کلید یکبار مصرف را تصور کنید، که در مجموع به شما امکان دسترسی به ارزهای دیجیتال را می دهد.

پویا بودن و یکبار مصرف بودن ژنراتورها تضمین می کند که یک کلید هرگز تکرار نخواهد شد و اگر توالی کامل نباشد، به سادگی نمی توانید به وجوه دسترسی داشته باشید.

این بدان معناست که در حالی که می‌توانید به یک دستگاه دسترسی داشته باشید و بقیه کلیدهای کیف پول را کپی کنید، اگر آن کلیدها منقضی شده باشند یا استفاده شده باشند، وجوه غیرقابل دسترسی خواهد بود.

این سطح از امنیت اجازه ایجاد موانعی را می دهد که هکرها به سختی می توانند آن ها را بشکنند و از اتفاقات دردناکی مانند هک Mt Gox یا حتی از دست دادن دسترسی QuadrigaCX جلوگیری کنند.

نکته دیگری که به نفع کیف پول MPC است این است که مکانیسم کنترل به طور همزمان برای چندین ارز دیجیتال قابل اجرا است و مدیریت امنیتی توکن ها را تا حد زیادی ساده می کند.

ادغام بین سخت افزار و نرم افزار

نکته مهم دیگر کیف پول های MPC این است که می توانند یکپارچگی بیشتری بین سخت افزار و نرم افزاری که آنها را تشکیل می دهند داشته باشند.

به عنوان مثال، یک کیف پول MPC می تواند یک دستگاه ایزوله باشد که می تواند با دستگاه های امضا همگام شود و این همگام سازی از طریق یک سیستم رمزنگاری فعال شده توسط ماژول ها انجام می شود.

HSM (ماژول‌های امنیتی سخت‌افزار)، که چنین وجوهی را عملاً از طریق حمله آنلاین غیرقابل دسترس و عملاً در برابر هک‌ها غیرقابل نفوذ می‌سازد.

اگر همگام‌سازی دستگاه‌ها مطابق انتظار نباشد، همگام‌سازی به سادگی انجام نمی‌شود و ازدسترسی دستگاه جلوگیری می شود.

البته این قابل تنظیم است. به عنوان مثال، در مواقع اضطراری، کیف پول را می توان برای انجام یک “تراکنش بازیابی” تنظیم کرد که این وجوه را به یک متولی امن ارسال می کند تا موجودی ها را بازیابی کند.

این مورد به عنوان مثال، پس از سرقت، گم شدن کلید یا دستگاه، وجوه مادام العمر در کیف پول MPC نگهداری می شود و امکان بازیابی آنها را بدون مشکل فراهم می کند.

این نوع ادغام ها و گزینه های جدید کیف پول MPC را بسیار ایمن تر از کیف پول های معمولی یا حتی کیف پول های چند امضایی می کند.

با این حال، آن‌ها را گران‌تر و کار با آن‌ها را در محیط‌های استفاده روزمره دشوار می‌کند، از این رو، این نوع فناوری برای شرکت‌ها، صرافی‌ها یا افرادی طراحی شده است که مقادیر زیادی ارزهای دیجیتال را مدیریت می‌کنند و بالاترین امنیت را برای آنها می‌خواهند.

کیف پول MPC چگونه کار می کند؟

عملکرد کیف پول MPC بستگی زیادی به پیاده سازی آن و مکانیسم های امنیتی فعال در آن دارد.

با این حال، به روشی بسیار ابتدایی،

عملکرد کیف پول MPC را می توان به سه بخش تقسیم کرد:

تولید کلید

تولید کلید شامل کل فرآیند تولید کلیدهای خصوصی و عمومی در کیف پول است.

بلکه رجیستری کلید خصوصی و عمومی دستگاه های لیبراسیون کیف.

به این معنا، دستگاه‌های بازکننده یک جفت کلید عمومی و خصوصی تولید می‌کنند که سپس به بقیه دستگاه‌ها متصل می‌شوند تا کلید خصوصی و عمومی کیف پول MPC را با آنها تولید کنند.

مانند یک کیف پول چند امضایی، این طرح به دنبال تقسیم کنترل کیف پول است تا از دستیابی آسان یک هکر یا عامل مخرب به آن جلوگیری کند.

علاوه بر این، تولید این کلیدها توسط یک پروتکل بسیار خاص ارائه می شود که توسط فرمول ریاضی تعریف شده است:

F (d1، d2، d3) = حداکثر (d1، d2، d3)

این بدان معناست که؛ هر یک از شرکت کنندگان هر کدام یک داده خصوصی دارند (به عنوان d1، d2، تا dN شناخته می شوند).

گنجاندن این داده های خصوصی امکان استفاده از یک تابع عمومی به نام F را فراهم می کند.

با آن، ارزش داده های خصوصی محاسبه شده و استفاده از کیف پول فعال می شود.

الگوریتم در این مورد، الگوریتم امضای رمزنگاری انتخاب شده است که می تواند ECDSA، EdDSA، Schnorr یا هر الگوریتم سازگار دیگری باشد.

در نتیجه، مجموع این داده های خصوصی یک اطمینان رمزنگاری لازم برای دسترسی به کیف پول را فراهم می کند.

تولید آدرس

در این مرحله، کیف پول MPC با کیف پول هایی که قبلاً می شناسیم تفاوتی ندارد.

تولید کلیدهای عمومی می تواند توسط هر یک از طرفین امضا کننده بدون مشکل درخواست شود. به این ترتیب می توان وجوه مورد نظر را از طریق آن آدرس دریافت کرد.

این به لطف نحوه عملکرد رمزنگاری نامتقارن امکان پذیر است.

استخراج کلید عمومی آنقدر پیچیده است که انجام فرآیند مخالف عملا غیرممکن است.

بنابراین ایجاد یک کلید عمومی برای هر شرکت کننده ایمن است. و از آن، کلیدهای عمومی دیگری را می توان استخراج کرد که امکان تخصیص وجوه به کیف پول MPC را فراهم می کند.

از این نظر، هدف کیف پول MPC، حفظ کنترل کلید خصوصی به چندین دستگاه است. بنابراین، کنترل ترازها به سختی در معرض خطر است.

دسترسی به منابع مالی

مانند فرآیند تولید، دسترسی به وجوه تنها در صورتی امکان پذیر است که شرایط تعیین شده هنگام ایجاد کیف پول MPC برآورده شود.

اگر در نسل، سه دستگاه با داده های خصوصی معرفی شد، این سه دستگاه برای دسترسی به کیف پول باید حضور داشته باشند.

در این مرحله، محافظت از دستگاه ها ممکن است با سیستم های رمزنگاری، ماژول های امنیتی (HSM) یا سایر ویژگی های امنیتی باشد.

حقیقت این است که تنها دستگاه‌های جفت شده اولیه تنها دستگاه‌هایی هستند که می‌توانند به کیف پول MPC دسترسی داشته باشند و وجوه را کنترل کنند.